In 2006 verscheen de luisterboekuitgave van de Odysseia, geregisseerd door Ingrid van Frankenhuyzen, met muziek van Christoph Martin, montage Joost Brands. Samen maakten zij deze van oorsprong 21-delige radioserie voor de NCRV. Beluister met onderstaande player de bijna volledige eerste aflevering, gelezen door Ton Lutz.

Download eerst de nieuwste versie van FlashPlayer

Op zondag 19 december 2010 werd op Radio 1 in het programma HollandDoc (21.00) het hoorspel Long Distance uitgezonden. Ingrid van Frankenhuyzen regisseerde het in 2006 voor de Hoorspelfabriek. De hoofdrol in deze telefoonthriller wordt gespeeld door Katja Schuurman (hierboven). Het hoorspel is te koop of te downloaden via de Hoorspelfabriek.

Communisenso verzorgt al enkele jaren interviewtrainingen voor Cultuur & Ondernemen (het vroegere Kunstenaars & Co). Een van de deelnemers, de jonge Haagse platenproducer David Cok, blogde over zijn ervaringen als deelnemer. Lees zijn ervaringen hier.

Speciaal voor de social media-trainingen en -advies in de culturele sector een interessant artikel van Frankwatching.

Amerika's presidentskandidaat Newt Gingrich kiest voor de aanval op het moment dat hij een vraag krijgt over zijn vermeende open huwelijk met zijn ex-vrouw. 

Een mediatraining was handig geweest......

ANC-voorman Julius Malema moet op cursus woedebeheersing wegens zijn uitval ("you bloody agent") naar BBC-journalist Jonah Fisher.

.

Dat geïnterviewd worden niet altijd even makkelijk is, bewijst de arme heer Ohm op de Duitse televisie.

Wie ruim 25 minuten lang geduld heeft ziet hier hoe de Nieuw-Zeelandse CEO Alisdair Thompson (van de 'werkgeversbond'), zichzelf in de nesten werkt. Hij had eerder een uitspraak gedaan over het verschil in salaris tussen mannen en vrouwen dat mede veroorzaakt zou worden doordat vrouwen kinderen krijgen en zich ziek melden door het maandelijks ongemak. Thompson heeft ergens de klok horen luiden over off the record, online of offline zijn en de gemaakte aspraken met de journalist. Leerzaam! Klik hier. 

Zijn journalisten overbodig geworden? De eerste robot-journalist is gesignaleeerd, zoals te lezen valt in De Nieuwe Reporter. 

Verslag vanuit Istanbul: Europe in Motion. Choreografen en performancekunstenaars wisselen 10 dagen lang van gedachten over hun werk en werkpraktijk. Met een glansrol voor bubblegum-zangeres Britney Spears.....

Een indruk van het College op Vrijdag voor wethouders dat Communisenso en haar partner Blue Max verzorgden in oktober voor de VNG Academie/ Actieprogramma Lokaal Bestuur. Wethouders gingen in discussie over de rol van social media in hun gemeenten.

 

Nog een hoorspelfragment dan, van eigen hand. Uit: Nietjes, geschreven door Heleen Verburg. Met o.a. Nettie Blanken, Tom de Ket en Renée Fokker. Met een cliffhanger als het gaat om het geluidsfragment. 

Column over het advies van de Raad voor Cultuur, mei 2011

Laat Joop van den Ende het klassiek ballet onder zijn hoede nemen, voeg het Nederlands Dans Theater, het Nationale Ballet en het Scapino Ballet samen.

Een column van Ingrid van Frankenhuyzen

Het was voorspelbaar. Nu de Raad voor Cultuur de minister een voorzet heeft gegeven voor grootscheepse en zeer ingrijpende bezuinigingen in de dans, verschijnen de eerste persberichten met de verontwaardigde reacties. Het Nationale Ballet en het Nederlands Dans Theater zijn verongelijkt. Hoe durven ze aan de toppositie van beide gezelschappen te morren.
Het Nationale Ballet noemt zich een internationaal vermaard topgezelschap, maar laten we eerlijk zijn, daar valt wel wat op af te dingen. Dit seizoen toont artistiek directeur Ted Brandsen welgeteld één Giselle in Goteborg, en geven één voorstellling in Spanje en twee in Baden-Baden. De laatste drie met een modern Hans van Manen-programma. Kennelijk ziet Brandsen die internationale toppositie anders dan de rest van de wereld.

Nee, dan de vergelijking met het Nederlands Dans Theater. Afgelopen seizoen toonde het Haagse gezelschap werk van Bogota tot Melbourne, van Bangkok tot Belgrado. Het idée van de Raad voor Cultuur c.q. minister Halbe Zijlstra om het NDT te reduceren tot een ‘Zuid-Hollandse' voorziening is even ridicuul als proviciaals gedacht.
Maar. Het advies van de Raad voor Cultuur komt ogenschijnlijk niet helemaal uit de lucht vallen. Het NDT is zijn voorhoedepositie al lang kwijt. Niet alleen door het terugtreden van Jiri Kylian en het gedoe rond hun Hans van Manen-repertoire; in het gebrek aan visionair leiderschap ligt al een decennium lang het grote probleem. Geen van de artistiek directeuren kreeg het gezelschap op koers.
Lang werd het het NDT vergeven en kon op de merites van Kylian, Van Manen en hun geestelijke opvolgers Sol Leon en Paul Lightfoot, het schip doordobberen. De nieuwe investeringen (huischoreografen) die werden gedaan bleven dichtbij huis: een Alexander Ekman maakte wat in de lijn van wat men al kende. Behoudendheid troef.
Het publiek haakte langzaam, en op dit moment in grote getalen, af. Bezoekers morren: weer diezelfde ‘greatest hits' en een halfbakken nieuweling uit eigen gelederen. Het toppunt is de aankondiging van de premiere van een repriseprogramma. Voor halflege zalen. Ook het gebrek aan publieksinkomsten wordt nu een nijpend probleem voor het gezelschap.

De ‘nieuwe' artistiek directeur Jim Vincent keert het tij niet. Twee jaar geleden kondigde hij bijvoorbeeld een nieuw concept aan, een andersvormig NDT3. We hebben er niets meer van vernomen, ondanks de vaak geuite belofte dat het nu toch echt gaat geburen. Zijn keuze voor choreografen is ook al niet avontuurlijk of steekhoudend te noemen. Vincent heeft geen visie, zoveel is duidelijk. Onder zijn leiderschap brokkelt het imperium nog verder af. Hij is degene die het gezelschap uiteindelijk tot een Zuid-Hollandse dansvoorziening marginaliseert.
Verantwoordelijk voor het functioneren van Vincent is echter het bestuur. Uiteindelijk moeten zij het gezelschap op koers houden. En dat gebeurt niet. Ook daar ontbreekt het aan bestuurlijke leiderschap. Dan kun je de Raad voor Cultuur niet helmaal ongelijk geven.

Afijn. Wat te doen? Jim Vincent op de wip. Zoveel moge duidelijk zijn. Herstructureer het gezelschap dan meteen. Voeg NDT 1 en 2 samen. Fuseer ook met het Scapino Ballet. Beide gezelschappen maken werk dat in elkaars verlengde ligt: de academische moderene dans. In een poging te vernieuwen, vroeg het NDT al eens een Scapino-choreograaf (Marco Goecke) iets te maken. Samen staan ze sterk, met een nieuwe artistiek directeur die een heldere internationale visie heeft. Selecteer vooraf ook echt op visie. En nu we toch met fusies bezig zijn: voeg de ‘moderne' tak van het Nationale Ballet erbij. Hans van Manen krijgt op die manier één huis om in te wonen en werken.
Zo komt er met andere woorden een groot nationaal gezelschap voor de modere dans. Met ons international vermaarde erfgoed dat nationaal en internationaal getoond kan worden. Bovendien bidet het de mogelijkheid in grote zalen nieuw werk te tonen, een nieuw publiek te werven.
En het klassieke ballet? Overhevelen naar mensen in de categorie Joop van den Ende. Hij kan de sprookjesballetten en de klassiek spitzen als geen ander aan een groot publiek ‘verkopen'. Hij kan de dansers laten excelleren in commercieel kwaliteitsrepertoire zodat schouwburgen niet meer hele Russische ensembles hoeven ‘in te kopen'. Die commerciele Russen hebben overigens vaak topdansers in huis. Daar kan het Nationale Ballet een puntje aan zuigen.
Iedereen tevreden. Geld bespaard. Reputatie, internationale toppositie behouden, vernieuwing in de dop. Noemen ze zoiets iets niet een win-win-situatie?